Ефективноста на втората генерација тромбоцитно-збогатен фибрин (PRF) во третманот на локализираните поединечни гингивални рецесии Miller I и II во однос на субепителијален сврзноткивен графт (SCTG) преку компаративна анализа на постоперативните клинички периодонтални параметри

Вовед: Мукогингивалниот хируршки модалитет SCTG+CAF во третманот на Miller I и II гингивалн рецесии, се смета за “златен стандард” односно техника за предвидливо и комплетно коренско препокривање на гингивалните дефекти. Панданот на овој вид на техника е релативно младиот PRF+CAF оперативен модус, пред се заради биолошките карактеристи кои ги поседува овој автологен тромбоцитен концентрат-PRF (ангиогенеза, митогенеза, остеопромоција, иммуномодулација и заробувањето на стем клетки).

Целта на овој труд е евалуација и компарација на клиничката ефикасност на CAF+PRF комбинираната техника во однос на SCTG-CAF техниката, во третманот на локализираните поединечни гингивални рецесии Miller I и II, преку компарацијата на вредностите на периодонталните клинички параметри мерени предоперативно и 1 месец постоперативно.

Материјал и метод: Во оваа студија вклучени се 10 испитаници поделени во 2 групи. Првата контролна група од 5 испитаници е третирана со хируршкиот мдалитет SCTG-CAF додека пак на втората тест/експериментална група од 5 испитаници е изведен PRF-CAF оперативниот модус. Предоперaтивно извршени се мерења на периодонталните клинички параметри: вертикална димензија на гингивална рецесија(RD/VGR), длабина на пародонтален џеб(PPD/PD), губиток на клиничкиот атачмент/ припој(CAL), ширина на кератинизирана гингива(KTW/KMW) и дебелина на гингива(GT), сите мерени во mm, како и биотип на гингива. Употребен е CAF-coronally advanced flap ,тераписки модалитет за третман на гингивалниот дефект. Еден месец постоперативно извршени се повторни мерења на вредностите на клиничките пародонтални индекси и истите се компарирани со мерењата добиени предоперативно.

Резултати: Групата SCTG+CAF 1 месец постоперативно имаше сигнификантно повисока вредност на RD/VR споредено со групата PRF+CAF. Статистичка сигнификантност на GT параметарот беше нотирана кај PRF+CAF модалитетот, интрагрупно 1 месец постоперативно. Промената во биотипот на гингивата, од тенок во дебел, беше нотиран само во PRF+CAF групата 1 месец постоперативно кај 2 пациенти (40%). Несигнификантна редукција на вредностите на PPD, CAL и KTW беа нотирани при мерењата изведени 1 ден предоперативно и 1 месец постоперативно, интер и интрагрупно.

Заклучок: PRF како втора генерација на автологни концентрати не само што е адјувант и/или замена на SCTG - “златниот стандард” во третманот на Miller I и II рецесиите, туку е и супериорна алтернатива при хируршкиот третман на овој вид плитки мукогингивални дефекти