Геомеханички методологии за избор на рударски откопни методи

Изборот на соодветна рударска откопна метода претставува сложен инженерски процес, кој директно влијае врз безбедноста, економичноста и ефикасноста на експлоатацијата на подземните рудни лежишта. Со зголемувањето на длабочината на експлоатација и појавата на посложени геолошки и геотехнички услови, стабилноста на карпестиот масив станува еден од најзначајните фактори при донесувањето одлука за избор на откопна метода.
Во развојот на методологиите за избор на рударски откопни методи, геомеханичките пристапи претставуваат значаен напредок во однос на класичните описни методологии, бидејќи овозможуваат систематска проценка на карактеристиките и однесувањето на карпестиот масив. Овие методологии се засноваат на примена на геомеханички класификациски системи и емпириски модели преку кои се анализираат параметрите како што се цврстината на карпите, степенот на напукнатост, квалитетот на карпестиот масив, состојбата на дисконтинуитетите и стабилноста на откопниот простор.
Во овој труд се разгледуваат и анализираат најзначајните геомеханички методологии за избор на рударски откопни методи, со посебен осврт на методологијата на Laubscher (MRMR) и методологиите базирани на Stability Graph Approach според Mathews и Potvin. За секоја методологија се анализираат основните принципи, параметрите кои се користат, начинот на примена и нивното значење при определување на применливи откопни методи.
Целта на трудот е да се прикаже улогата на геомеханичките методологии во процесот на рационален избор на рударски откопни методи, како и нивните предности и ограничувања во однос на класичните описни пристапи. Анализата покажува дека геомеханичките методологии обезбедуваат пореална и посигурна проценка на условите на карпестиот масив, но за конечен избор на оптимална откопна метода потребно е нивно комбинирање со технички, економски и други релевантни критериуми.