Интимни хоризонти

Основното значење на поимот хоризонт вообичаено се определува како најоддалечената замислена линија кон којашто е насочен човековиот поглед. Во таа смисла, хоризонтот претставува оптички феномен, привидна граница на перцепцијата и точка на ориентација преку која видливиот свет се организира во смисловна целина. Сепак, бидејќи неговото определување секогаш зависи од конкретните
физички, просторни и атмосферски услови, тој не може да се разбере како единствена и стабилна визуелна категорија. Напротив, тука бездруго станува збор за поим што може да има само множина, зашто различните субјекти никогаш не го восприемаат хоризонтот на идентичен начин, дури ни кога гледаат кон ист простор.Концептуалната рамка на оваа изложба произлегува токму од ваквото разбирање на хоризонтот. Наместо како општа определница за границите и ограничувањата на перцептивниот простор, овој поим овде е сфатен, пред сè, како структура на свеста – начин на кој човекот го доживува она што непосредно му се покажува, но и она што останува делумно скриено, недофатливо или само насетено.