Нарушување на фармаколошките ефекти на лековите поради интеракции со крвните или биолошките пуфери во циркулацијата

Темата на оваа истражување се однесува на интеракциите и инкомпатибилностите кои настануваат помеѓу пуфери и фармацевтски препарати, со посебен акцент на пореметување на фармако-ефектот поради интеракции со крвни и биолошки пуфери во системска циркулација. Биолошките пуфери, како хистидинот, често се користат во фармацевтски формулации поради нивната способност за стабилизација на pH вредноста, но тие истовремено можат да предизвикаат или да бидат засегнато од физичко-хемиски интеракции со други активни супстанции, ексципиенси или компоненти од биолошката средина. Хистидинот е еден од најчесто употребуваните биолошки пуфери во формулации на биолошки лекови, особено протеини. Неговата уникатна способност за одржување на стабилна pH вредност, заедно со дополнителни својства како антиоксидативна активност и способност за комплексна формација, ги прават корисен, но и потенцијално реактивен во присуство на други супстанции. Истражувањата покажуваат дека хистидинскиот пуфер ја подобрува стабилноста на лактат дехидрогеназата во процес на лиофилизација во споредба со фосфатен и цитратен пуфер, особено во однос на зачувување на секундарната структура и ензимска активност. Со оглед на се поголемата употреба на биофармацевтски препарати, од клучно значење е детално познавање на потенцијалните интеракции помеѓу пуферите и осстанатите компоненти во формулацијата. Оваа свест овозможува рационален дизајн на стабилни и ефикасни лековити производи, без несакани ефекти и нарушен терапевтски ефект.

Клучни зборови: Биолошки системи, инкомпатибилност, лиофилизација, пуфер, стабилност.