Интеракции на лекови при истовремена администрација со парантерална и ентерална исхрана

Истовремена администрација на лекови со парантерална и ентерална исхрана претставува значаен фармацевтски и клинички предизвик. Поради комплексноста на составот на нутретивните раствори и променливиот хемиски профил на лековите, се јавуваат физичко-хемиски, фармакокинетски и фармакодинамски интеракции кои можат да влијаат врз ефикасноста и безбедноста на терапијата. Интеракциите најчесто се манифестираат преку промени во растворливоста, стабилноста или биорасположливоста на лекот, што може да резултира со намалена терапевтска активност или зголемен ризик од несакани ефекти. Критични фактори кои влијаат на овие интеракции се pH вредноста на средината, осмоларноста, присуство на јони (како калциум и фосфат), температурни услови, времето на задржување на лекот во системот за администрација и изложеноста на светлина. Најризични се комбинациите кои вклучуваат лекови со нестабилна растворливост, липидни емулзии, витамини и минерали, особено кај педијатриски и интензивно лекувани пациенти. Во пракса, овие интеракции можат да доведат до таложење, промена на боја или хетерогеност на растворот, како и до клинички неуспех на терапијата. Затоа, болничкиот фармацевт има клучна улога во идентификација, превенцијата и управувањето со лек-нутриент интеракциите преку мултидисциплинарен пристап. Преку рационален избор на лекови, оптимизација на нивната доза и начин на примена, како и континуиран мониторинг на терапевтските исходи, се овозможува побезбедна и поефикасна терапија.

Клучни зборови: Ентерална исхрана, интеракции, лекови, парантерална исхрана, фармацевт.